ستارگان نيز همانند موجودات  زنده، پس از تولد داراي مراحل رشد وتکامل وسپس پيري و ناتواني و درنهايت نابودي هستند . نحوه تولد وسيکل  زندگي ستارگان  يکي از اساسي ترين   مسائل  کيهان شناسي  است  و داشتن اطلاعات   کافي  در مورد اين حيات بخشان دنيا مي تواند به حل بسياري از مسائل گنگ کيهان شناسي کمک کند. درمورد نحوه پيدايش ستارگان بايد گفت : همان طور که مي دانيد تمام اتم ها داراي نيروي گرانش بين  اتمي هستند  و اين مسئله  براي هيچ  يک از اشکال  ماده  تفاوتي نمي کند.پس نتيجه  گرفته مي شود تولد ستارگان با انقباض گاز ها به اين شکل آغاز مي شود: دراين مرحله ابرها وگازهاي ميان ستاره اي که عمدتا هيدروژن هستند ، تحت تاثير جاذبه گرانشي خود شروع به فروپاشي مي کنند، دراين فرآيند گاز هيدروژن شروع به انقباض کرده و دچار چرخش دوراني مي شود     ( اين حالت مانند ضربان ادامه پيدا مي کند ) ، در حين انقباض اتم هاي گاز شروع به حرکت  و چرخش کرده  و هر بار بيشتر و سريعتر با  يکديگر برخورد مي کنند  وکم کم  به  سمت هسته مرکزي گاز کشيده مي شوند دراين حالت انرژي مکانيکي تبديل به انرژي حرارتي مي شود ودماي هسته مرکزي آنچنان  افزايش مي يابد که اتم هاي  هيدروژن  پس از برخورد با  يکديگرنه تنها ازهم جدا نشده  بلکه با هم ترکيب  شده و اتم هليوم رابوجود مي آورند.حرارت  فوق العاده زياد ناشي از اين واکنش مانند  انفجار بمب هيدروژني  است و موجب  درخشش اوليه ستاره تازه متولد  شده مي شود . درادامه فشار گازها افزايش  يافته و اين افزايش تا جائي  ادامه دارد  که فشار گاز بتواند نيروي  گرانش را خنثي کند . هنگامي  که حرارت ناشي ازانفجار با نيروی گرانش برابري مي کند و مانع از فروپاشي مي شود انقباض ستاره نيز متوقف می گردد . در اين حالت ستاره زندگي  خود را آغاز کرده است.