خورشيد والاترين ويژگی منظومه شمسی است. خورشيد بزرگترين جسم منظومه ی شمسی و تقريبا دارای 99.8% حجم کل منظومه ی  شمسی است.(مشتری در بر دارنده ی بيشتر بقيه ی اين حجم است.)عدد زمين می تواند داخل ديسک خورشيد جای گيرد و داخل آن می تواند در بر دارنده ی بيشتر از 1.3 ميليون عدد زمين باشد. خورشيد در حال حاضر دارای تقريبا 70% هيدروژن و 28% هليم است. و بقيه ی اين درصد فلزاتند که کمتر از 2%حجم خورشيد را در بر دارند. اين درصد کم کم به مرور زمان با تبديل هيدروژن به هليم تغيير می کند. هر ثانيه 700 ميليون تن هيدروژن به خاکستر هليم تبديل می شود. در اين مرحله 5 ميليون تن انرژی خالص آزاد می شود.انرژی در کره خورشيد جمع شده است و حدود ميليونها سال طول می کشد تا به سطح خورشيد برسد.بيرونی ترين لايه ی مرئی خورشيد فتوسفر ناميده می شود و دمایی در حدود 6.000 درجه سانتی گرادتا 11.000 فارنهايت (5800) دارد. اين لايه ظاهر شفافی دارد و در طول انفجاری سخت، اين انرژی را به لايه سطحی می دهد.ناحيه ی کوچکی به نام chromospher (چرو مسفر) لايه زيرين فتوسفر است. لايه ی بيرونی خورشيد دارای چرخش متفاوتی است. دراستوا اين سطح هر 25.4 روز يکبار می چرخد و نزديک قطبها اين عدد نزديک 36 روز است. اين رفتار غير عادی بر اساس اين حقيقت است که خورشيد جسم جامد و سختی همانند زمين نيست. تاثيرهای متشابه در ساير سيارات گازی همانند مشتری نيز ديده شده است .چرخشهای متفاوت ملاحظه شده به داخل خورشيد نيز گسترش يافته ولی کره ی خورشيد همانند جسم سختی می چرخد.

لکه های خورشیدی نقاط تیره رنگی هستند که دمای کمتری نسبت به نقاط دیگر خورشیدی داشته و در بعضی مواقع بر سطح خورشید  ظاهر میشوند. لکه از نظر مغناطیسی بسیار فعالند و در صورتی که تعداد و اندازه آنها افزایش یابد تاثیراتی را بر زمین خواهند گذاشت. شفق های قطبی - تاثیرات بر امواج مخابراتی و برخی تاثیرات بر اب و هوا از جمله اثار ازدیاد لکه های خورشیدی است.  اگر از فیلتر مناسب و یک تلسکوپ کوچک یا دوربین دوچشمی استفاده نمایید میتوانید این لکه ها رامشاهده کنید.به خاطر داشته باشید استفاده از فیلتر مخصوص برای این کار الزامی است و استفاده نکردن از فیلتر باعث وارد آمدن صدمات جبران ناپذیری به چشم خواهد شد.  لکه های خورشيدی می توانند بزرگ باشند حتی با قطر50.000 km .

ستارگان نيز همانند موجودات  زنده، پس از تولد داراي مراحل رشد وتکامل وسپس پيري و ناتواني و درنهايت نابودي هستند . نحوه تولد وسيکل  زندگي ستارگان  يکي از اساسي ترين   مسائل  کيهان شناسي  است  و داشتن اطلاعات   کافي  در مورد اين حيات بخشان دنيا مي تواند به حل بسياري از مسائل گنگ کيهان شناسي کمک کند. درمورد نحوه پيدايش ستارگان بايد گفت : همان طور که مي دانيد تمام اتم ها داراي نيروي گرانش بين  اتمي هستند  و اين مسئله  براي هيچ  يک از اشکال  ماده  تفاوتي نمي کند.پس نتيجه  گرفته مي شود تولد ستارگان با انقباض گاز ها به اين شکل آغاز مي شود: دراين مرحله ابرها وگازهاي ميان ستاره اي که عمدتا هيدروژن هستند ، تحت تاثير جاذبه گرانشي خود شروع به فروپاشي مي کنند، دراين فرآيند گاز هيدروژن شروع به انقباض کرده و دچار چرخش دوراني مي شود     ( اين حالت مانند ضربان ادامه پيدا مي کند ) ، در حين انقباض اتم هاي گاز شروع به حرکت  و چرخش کرده  و هر بار بيشتر و سريعتر با  يکديگر برخورد مي کنند  وکم کم  به  سمت هسته مرکزي گاز کشيده مي شوند دراين حالت انرژي مکانيکي تبديل به انرژي حرارتي مي شود ودماي هسته مرکزي آنچنان  افزايش مي يابد که اتم هاي  هيدروژن  پس از برخورد با  يکديگرنه تنها ازهم جدا نشده  بلکه با هم ترکيب  شده و اتم هليوم رابوجود مي آورند.حرارت  فوق العاده زياد ناشي از اين واکنش مانند  انفجار بمب هيدروژني  است و موجب  درخشش اوليه ستاره تازه متولد  شده مي شود . درادامه فشار گازها افزايش  يافته و اين افزايش تا جائي  ادامه دارد  که فشار گاز بتواند نيروي  گرانش را خنثي کند . هنگامي  که حرارت ناشي ازانفجار با نيروی گرانش برابري مي کند و مانع از فروپاشي مي شود انقباض ستاره نيز متوقف می گردد . در اين حالت ستاره زندگي  خود را آغاز کرده است. 

بررسی دانشمندان حاکی از آن است که در عطارد برف می بارد.البته برفی که به صورت فلز است.در واقع آنها بر این باورند که این روند مانند روند بارش برف بر زمین است با این تفاوت که جهت حرکت این نوع برف،به سمت مرکز عطارد است....